امام باقر عليه السلام فرمود: 

اي شيعيان آل محمد - صلي الله عليه و آله -! يقينا ناخالص هاي شما از شما جدا خواهند شد. همچون سرمه در چشم که سرمه کش مي داند چه زمان سرمه در چشم مي رود، اما نمي داند کي از چشمم مي رود. ناخالص هاي شما هم صبح مي کنند در حالي که بر اميري از ولايت ما گام بر مي دارند. و غروب مي کنند، در حالي که از آن بيرون رفته اند. و (بالعکس) شامگاهان در مسيري از ولايت مايند و صبح مي کنند در حالي که از آن خارج شده اند.

امام باقر عليه السلام فرمودند:
شما (شيعيان) آنقدر انتظار خواهيد کشيد تا همچون بزي که در حال جان دادن باشد بشويد، براي قصاب فرق نمي کند که کجاي بز مريض و نحيف را بگيرد! براي شما هيچ کدام مقامي نخواهد ماند که از آن بالا رويد و يا تکيه گاهي که در کارهاي خود به او تکيه کنيد!

امام صادق عليه السلام خطاب به منصور صيقل:
اي منصور! امر فرج اتفاق نخواهد افتاد مگر آنکه سخت مأيوس شويد. بلکه - قسم به خدا - که تا خوب و

بد شما از يکديگر جدا شويد نه، بلکه به خدا قسم، تا اينکه همگي شما امتحان شويد، نه بلکه به خدا قسم تا آنگاه، که شقي شود آنکه شقي است و سعيد گردد آنکه سعيد است.

منصور صيقل گويد:
گروهي بوديم نزد امام صادق عليه السلام نشسته و حديث مي گفتيم امام رو به ما کرد و فرمود:
در چه موضوعي با يکديگر بحث مي کرديد؟ نه، نه به خدا قسم آنچه که چشمهايتان را به سويش دوخته ايد (کنايه از انتظار فرج آل محمد است) اتفاق نمي افتد تا آنکه همگي شما غربال شويد، نه به خدا قسم آنچه که ديده را به سويش دوخته ايد واقع نمي شود، تا آنگاه که خوب و بد شما از يکديگر جدا شويد.
نه، به خدا قسم آنچه انتظارش را مي کشيد جز بعد از نوميدي واقع نشود،
نه، به خدا قسم آنچه به انتظار آن چشم دوخته ايد اتفاق نيفتد تا بدبخت، بدبخت شود و خوشبخت به سعادت برسد. 

امام کاظم عليه السلام فرمود:
وقتي که پنجمين فرزند از هفتمين امام، غايب شود پس بر شما باد بر شما باد به دين هايتان که احدي آن را از شما زايل نکند. فرزندانم حتما براي صاحب الامر غيبتي است تا هر کس قائل به امامت است از آن برگردد، به تحقيق که آن آزمايشي است از جانب خداوند که خلقش را به آن امتحان کند. 

جابر: به امام باقر عرض کردم: 
گشايش امر شما چه زمان واقع شود؟
فرمود: هيهات، هيهات، فرج و گشايش ما صورت نگيرد تا آنکه همه ي شما غربال شويد،همه غربال شويد، همه غربال شويد - سه بار فرمودند - تا ناصافي ها بروند و خالص ها باقي بمانند.

ابراهيم بن هليل: به امام رضا عليه السلام عرض کردم: فدايت شوم، پدرم بر اين امر (امامت و فرج آل محمد) مرد و من هم به اين سن و سال کهولت رسيده ام که مي بيني! (مي ترسم) بميرم و هيچ خبري به من ندهي؟
- امام عليه السلام: اي ابا اسحاق عجله داري؟
- بله و الله عجله دارم. چگونه تعجيل نکنم در حالي که به اين سن و سال رسيده ام که مي بيني؟!
- امااي ابا اسحاق به خدا قسم اين امر اتفاق نخواهد افتاد مگر آنکه خوب و بد همگي شما از هم جدا شويد و همگي امتحان شويد تا جز گروهي اندک از شما نماند، - آنگاه دستش را به سمت جمعيت کشاند و بالا برد -

[کنايه از آنکه اين همه جمعيت، کم خواهند شد]

امام رضا عليه السلام:
به خدا قسم، آنچه چشمهايتان را به آن دوخته ايد واقع نمي شود مگر بعد از آزمايش و جدائي شما از يکديگر، و تا آنچا که جز تعداد بسيار کمي از شما شيعيان باقي نماند.


راوي گويد: امام باقر عليه السلام به من فرمود:
گفتار شما (شيعيان) دلهاي مردم (نااهل) را ناخوش آيد، احاديثي را بر آنها عرضه کنيد اگر پذيرا بودند زيادترش کنيد و هر کس منکر بود رهايش کنيد زيرا که يقينا فتنه اي به سراغ شما خواهد آمد که هر دوست و همراهي را از بين ببرد تا آنکه حتي اگر بر يک مو وارد شود آن را به دو مو تبديل کند، در اين فتنه جز ما و شيعيان (خالص) ما باقي نخواهند ماند.

امام محمد باقر عليه السلام:
همه ي مؤمنان مورد ابتلا و آزمايش واقع شوند تا آنکه اهل ايمان جدا شوند، آري خداوند مؤمنين را از بلاي دنيا و سختي هاي آن ايمن نکرده، او آنها را از کوري و شقاوت در آخرت در امان نگهداشته است.

سپس فرمود: حضرت سيد الشهداء بعضي کشتگان (عاشورا) را بر بعضي ديگر قرار داده و فرمود: کشتگان ما کشته شدگان پيامبران و خانواده ي پيامبرانند. 

منبع :کتاب امام مهدي امتحان الهي/سید علی کتابچی