حجاب و عفاف
گل عفاف
هیچ باغبانی را سرزنش نمی کنندکه چرا دورباغ خود حصار وپرچین کشیده است،چون باغ بی دیوارازآسیب مصون نیست ومیوه ومحصولی برای باغبان نمی ماند .هیچ کس هم بانام (آزادی) دیوار خانه خودرا بر نمی دارد وشبها دِرحیاطش رابازنمی گذارد،چون خطررخنه دزذ،جدی است.
هیچ صاحب گنج وگوهری هم جواهرات خودرابدون حفاظ،در معرض دیدرهگذران نمی گذاردتا بدرخشند،جلوه کندودل برباید،چون خودجواهرربوده می شود.
هرچه قیمتی ترباشد،درصدمراقبت ازآن بالاترمی رود،هرچه نفیس ترباشد،بیم ربودنوغارتش بیشتر ومواظبتش لازم تر.
اگردرشیشه عطررابازبگذاری،عطرش می پرد.
اگررشته مرواریدرادرکمدوصندوق نگذاریودرآن رانبندی گم می شود.گوهرعفاف رابه بهای چند نامه ونگاه ولبخندنفروشند.زن به خاطرلطافتی که دارد،نبایددردستهای خشن کامجویان دیو سیرت که نقاب مهربانی وعشق به چهره دارند،پژمرده شودوپس ازآنکه گل عصمتش راچیدنداورادور اندازند،
یازیرپایشان له کنند.
زن به خاطرعصمتی که داردومیراث دارپاکی مریم است،نباید بازیچه هوس وآلوده به ویروس گناه کردد.گوهرعفاف وپاکی ،کم ارزش ترازطلاوپول ومحصول باغ ووسایل خانه نیست.
دزدان ایمان وغارت گران شرف نیزفراواند.
اگردرمقابل پنجره خانه ات،توری نزنی ،ازنیش پشه هاومزاحمت مگس هادرامان نخواهی بود.
وقتی راه پشه ها رامی بندی خودرا(مصون)ساخته ای نه(محدود)وزندانی .
وقتی درخانه رامی بندی،یاپشت پنجره اتاقت پرده می آویزی خانه خودراازورودبیگانه ونگاه های مزاحم درپناه قرارداده ای،نه که خودرادرقیدوبندوحصارافکنده باشی.
اگربرای ایمنی ازخطرهاوآسوده گی ازمزاحمان،خودرابپوشانی،نه کسی ایرادمی گیرد،ونه اگرهم ایرادبگیرد،اعتنامی کنی،چراکه سخنش رابی منطق وناآگاهانه می دانی ومی بینی.
اینکه(دل بایدپاک باشد)بهانه ای برای گریزجاهلانه ازهمین مصونیت است وآویختن به شاخه (لاقید) ،وگرنه ازدل پاک هم نبایدجزنگاه ورفتارپاک برخیزد.
ظاهر،آیینه باطن است و....(ازکوزه همان برون تراود که دراوست).
زن،به خاطرارزش وکرامتی که داردبایدمحفوظ بماندوخودراحراج نکند.
دربازارسوداگران شهوت سادگی وخامی است که کسی خودرادرمعرض دیدوتماشای نگاه های مسموم وچشم های ناپاک قراردهدوبه دلبری وجلوه گری بپردازدوخیال کندبیماردلان ورهزنان عفاف راوسوسه نمی اندازدواززهرگناهها ونیش پشه های شهوت درامان می ماند!
بعضی از(نگاها)،ویروس (گناه)منتشرمی کند،وبعضی ازچهره هاحشره مزاحمت جمع می کند.
خراب کردن همه دیوارهاوبرداشتن همه پرده هاوبازگذاشتن همه پنجره ها،نشانه تیره اندیشی است،
نه روشنفکری!علامت جاهلیت است نه تمدن!
می گویی نه؟به طومارکسانی نگاه کن که پس ازرسوایی وبی آبرویی،بادودست پشیمانی برسرغفلت خویش می زنندوبرجهالت خودلعنت می فرستند.
کس که از(جماعت رسوا)نگریزذ(رسوای جماعت)می شود!
آن که ایمان رابه لقمه ای نان می فروشد،آن که یوسف زیبایی راباچندسکه قلب عوض می کند،آن که(کودک عفاف)راجلوی صدهاگرگ گرسنه می بردوبه تماشامی گذارد،روزی هم (پشت دیوار ندامت)اشک حسرت بردامن پشیمانی خواهدریخت،درآخرت هم به آتش بی پروایی خودخواهد سوخت.
ازاول که جامه غفاف ،سفیدوشفاف است،نبایدگذاشت چرکابه گناه برآن بپاشد.
ازاول بایدمواظب بودکه این کاسه چینی نشکندواین جام بلورین ترک برندارد.
ازاول نبایدبه پای بیگانه،اجازه ورودبه مزرعه نجابت دادکه بوته های نورس عصمت رالکدمال کند
ولی ....گریه بی حاصل است وبی ثمر،وقتی که شاخه شکست وگل چیده شد!!
درخیابان چهره آرایش مکن ازجوانان سلب آسایش مکن
زلف خودازروسری بیرون مریز درمسیرچشمها افسون مریز
یادکن، ازآتش روز معاد طره گیسومنه، دردست باد
خواهرم، دیگر توکودک نیستی فاش ترگویم عروسک نیستی
خواهرم، ای دخترایران زمین یک نظرعکس شهیدان راببین
خواهرمن، این لباس تنگ چیست پوشش چسبان رنگارنگ چیست
خواهرم، اینقدر طناری مکن بااصول شرع لجبازی نکن
درامورخویش سرگردان مشو نوعروس چشم نامردان مشو
منبع: امور فرهنگی مسجد مقدس جمکران