جریان امامت و ولایت ائمه اطهار (ع)هیچوقت جدا از یکدیگر نبودهولیدرهر مقطعی متناسب با شرایط و مقتضیات زمان ، جلوه های گوناگونی به خود گرفته است . این جریان ، گاه در سکوت ، گاه درتشکیل حکومت ونقش آفرینی درکسوت خلافت ، گاه در قیام سرخ وشهادت، گاه در نهضت فرهنگی و علمی ، گاه در لباس اسارت و گاه در تبعید و هجرت وگاهی درچهره درنقاب غیبت گرفتن متبلور شده است . البته آنچه که دراین اقدامات جزو برنامه های اصلیوهدف مشترک همه ائمه اطهار (ع) بوده استرا میتوان درحفظ مکتب ، هدایت امت ، تبیین و اجرای حق و عدل و مقابله با جهل وظلم و باطلبازشماری کرد . این جریان مقدس ، همچون رودخانه ای که در مسیر خود ، پیچ و تاب خاصی می یابد ، در هر زمان به شکلی بروز یافته است تا همگان را حیات بخشد و سرانجام به اقیانوس حاکمیت عدل و امن الهی در زمان حضرت ولی عصر (عج) ختم شود.

دربررسی روش ها وشیوه های اعمال امامت ولایت ائمه معصومین (ع) وارتباط این شیوه ها ، پیوستگی و ارتباط میان قیام امام حسین (ع) و انقلاب حضرت مهدی (عج) ، نمود بیشتری دارد . گویا نهضت نینوا ، نهال و بذ ری بود که در روز عاشورا کاشته شد تا در گذر زمان ، رشد کند و در عصر ظهور ، به ثمر بنشیند . عصری که همه پیامبران و امامان (ع) ، در انتظار فرارسیدن آن می باشند تاتحقق وعده های الهی برای برپاییحکومت جهانی حق و عدل ، تحقق و عینیت پیدا کند.

منبع :  وارث